Wednesday, January 17, 2007

Doctor Alex in Mars - πάρτ θρί

Θα σας πρότεινα να διαβάσετε πρώτα το Doctor Alex in Mars πάρτ-ουάν και πάρτ-τού πριν διαβάσετε το παρακάτω κείμενο για να έχετε μια ολοκληρωμένη εικόνα της παλαβομάρας μου.



Το παγούρι!
Για τα επόμενα λεπτά το παγούρι και το κεφάλι του τεξανού γεωλόγου ήταν οι πρωταγωνιστές. Το σενάριο ήταν εμπλουτισμένο με αγίους, καντήλια και πολλά γλυκόλογα.

- Καλά βρε πεθαμένο, που πας με το παγούρι;
- Πάντα το έχω μαζί μου μεμ
- Με αυτό θα σε θάψω εδώ στον Άρη.
- Νο μεμ, θέλω να γυρίσω πίσω
- Αποχαιρέτα τις αγελάδες που έβοσκες, δεν θα ξαναγυρίσεις.
- Γες μεμ, αϊ μιν νο μεμ, όχι τις αγελάδες
- Εκτός και αν...
- Γιες;;;
- Ντιμπρίφινγκ αύριο το πρωί. Α ρε βλάχε τεξανέ κάνε την προσευχή σου.

Την επόμενη μέρα μετά το ντιμπρίφ ο τεξανός γεωλόγος πήρε κασμά και φτυάρι και ξεκίνησε το σκάψιμο.
Ο μηχανικός και εγώ ήμασταν από πάνω του σαν τον χάρο. Επιβλέπαμε το έργο σαν τους μεγαλοεργολάβους του δημοσίου, ένας σκάβει - δύο βλέπουν. Ο κυβερνήτης ήταν αφοσιωμένος στις καθημερινές εργασίες ρουτίνας. (Σουντούκου έλυνε, μην ψαρώνετε)

- Μεμ;;;
-Σκάσε και σκάβε
- Ως πότε μεμ θα σκάβω;
- Μέχρι να βρεις νερό ή να φτάσεις στην Κίνα.

Και έφτασε στην Κίνα...

Άλλος αιωρούνταν σταυροπόδι, άλλος ήταν ανάποδα, εγώ έψαχνα στην κατάψυξη για κεφτεδάκια και ο κυβερνήτης προετοίμαζε τον Λίτλ Τόμ για το ταξίδι προς το Μαϊτζορ Τόμ (μην ψαρώνετε λέμε, πάλι σουντούκου έλυνε).
Δεν έφευγε απ' το μυαλό μου το μικρό χωριό μου... την κοιλάδα του, τους λόφους του, το ποταμάκι του... αχ ας είχα ένα ποταμάκι και εδώ να ξεπλύνω την ντροπή.
Άραγε θα το έβλεπα ξανά ή θα με πήγαιναν κατευθείαν στο Γκουανταν-άμμο-μπίτς;

Λίγο πριν αρχίσει η σύνδεση με γη, όπου θα μιλούσαμε με τον Πρόεδρο σε παγκόσμια αναμετάδοση, ο κυβερνήτης έκλεισε με δύναμη το σουντούκου, σήκωσε το φρύδι και απάντησε με την δέουσα σοβαρότητα στις συνεχείς ερωτήσεις μας για το τι θα πούμε:
- Να είστε ο εαυτός σας.
Με αγωνία ρωτούσα τον μηχανικό αν ισχύει ακόμα η θανατική ποινή όταν ακούστηκε ο εκνευριστικός, σαν dial up ιιιιι γκρ γκρ γκρ ιιι, ήχος της σύνδεσης.

- Χαλόου γκάϊζ, είμαι ο πρέσιντεντ και είμαι καλά! χα-χα-χα (την είπε την κρυάδα)
- Χαλόοοοοου μίστερ πρέσιντεντ
-Όξωωω

Έπειτα από μερικά λεπτά σαχλαμάρας, ο πρόεδρος ρώτησε την χοτ σταφ κουέστιον
- Χέϊ γκάϊζ, τι απέγινε με την λακκούβα με το νερό;
- Οοο μίστερ πρέζιντεντ η λακκούβα ήταν από ... (πήρε πρωτοβουλία να είναι ο εαυτός του ο γεωλόγος)
(Απότομη κλωτσιά, φίμωμα και ο λόγος σε μένα)
- Άκου μίστερ πρέζιντεντ, η λακκούβα ήταν από... γκχμ ... και στέγνωσε
- Ο νοου! Μη μου πείτε Ντόκτορ Άλεξ! Ώστε ήταν "από-και-στέγνωσε";;; (δεν κατάλαβα και τίποτα αλλά μην ξεφτιλιστούμε)
- Αφέρματιβ σερ. Η λακκούβα ήταν "από-και-στέγνωσε".
- Ενιγουέϊ γκάϊζ, καλή επιστροφή.
("από-και-στέγνωσε"..."από-και-στέγνωσε"..."από-και-στέγνωσε";;; Δεν γαμ!$ται, πάω να παίξω με τον σκύλο μου)




Τελικά, μάλλον θα το ξαναδώ το χωριό μου... (!?!)


4 comments:

An-Lu said...

Χίλες φορές η βόλτα με το σκύλο! Μπορεί να σου δώσει και αλτέρνατιβ πάρτ θρη! ;-)

anima rana said...

Mεγάλη πλάκα, ντόκτορ! Καιρός ήταν να σε δούμε σε νέες περιπέτειες. Γουατ δε φακ!

cafegreco said...

a re alex...

civil said...

earth salutes you!